Późne ząbkowanie

Pierwszy ząb dziecka zwykle pojawia się około szóstego miesiąca, ale w niektórych przypadkach, gdy dziecko ma zaledwie trzy miesiące. W niezwykle rzadkich przypadkach niektóre dzieci rodzą się nawet z widocznymi zębami. Jest również całkowicie normalne, jeśli pierwszy ząb pojawia się po 12 miesiącach. Dlatego nie należy popadać w panikę, gdy 9 miesięczne, 10 miesięczne czy 11 miesięczne dziecko nie ma zębów.

Według American Academy of Pediatrics (AAP) dzieci bez zębów w wieku 18 miesięcy powinny zostać zabrane do dentysty. Wiek od 4 do 15 miesięcy to normalny zakres pojawienia się pierwszego zęba, a pozostałe zęby zwykle odbywają się zgodnie z harmonogramem. Większość dzieci ma cztery zęby w wieku 11 miesięcy, osiem zębów po 15 miesiącach, 12 zębów po 19 miesiącach, 16 zębów po 23 miesiącach i 20 zębów po 27 miesiącach. Zanim maluchy osiągnie wiek trzech lat, w większości przypadków ma już wszystkie 20 zębów podstawowych.

Zęby pierwotne są ważne, nawet jeśli są tylko tymczasowe, ponieważ pomagają zdefiniować twarz dziecka i pomagają jego stałym zębom rosnąć w prawidłowej pozycji. Kilka lat później, w wieku od sześciu do siedmiu lat, pierwsze zęby stałe zaczynają rosnąć i ostatecznie zastępują każdy z zębów pierwotnych, który wypadnie do wieku 12 i 13 lat.

Przyczyny późnego ząbkowania - dlaczego dziecku nie rosną zęby

Jak wspomniano wcześniej, pierwszy ząb dziecka może pojawić się dopiero po 12 miesiącach - nie ma się o co martwić. Każdy organizm rozwija się we własnym tempie, co dotyczy także ząbkowania u niemowląt.

Brak zębów u rocznego lub starszego dziecka może być spowodowane różnymi czynnikami. Jeśli w rodzinie występuje tendencja do bardzo późnego ząbkowania, nie powinno być zaskoczeniem, że dziecko również odziedziczyło tą cechę. Zarówno cechy genetyczne ojca, jak i matki mogą być odpowiedzialne za opóźnienie w pojawieniu się pierwszego zęba dziecka. Należy zapytać rodziców lub krewnych, czy w rodzinie występował wcześniej ten problem. Jeśli tak, to może to być jeden z powodów braku zębów u dziecka.

W przypadku, gdy dziecko nie otrzymuje wystarczającej ilości mleka matki lub formuła mleka zastępczego nie jest pożywna, może dojść do opóźnionego ząbkowania. Mleko matki zawiera wapń, którego dziecko potrzebuje do wzrostu i rozwoju zębów oraz kości. Mieszanki dla niemowląt zwykle zawierają składniki odżywcze, takie jak wapń, fosfor i witaminy A, C i D. Ale jeśli stosowana mieszanka dla niemowląt nie zawiera wszystkich tych składników odżywczych lub jeśli dziecko nie spożywa jej wystarczająco dużo, może to prowadzić do opóźnionego wyrzynania się zębów.

Niedoczynność tarczycy jest stanem, w którym gruczoły tarczycy nie wytwarzają wystarczającej ilości hormonów tarczycy do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Niedoczynność tarczycy zwykle wpływa na częstość akcji serca, metabolizm i temperaturę ciała. Jeśli dziecko ma niedoczynność tarczycy, najprawdopodobniej stanie w obliczu opóźnienia w osiągnięciu kilku kamieni milowych w rozwoju, takich jak chodzenie, ząbkowanie, a nawet mówienie.

Niedoczynność przysadki odnosi się do zmniejszonego wydzielania jednego lub więcej z ośmiu hormonów wytwarzanych przez przysadkę mózgową. Może również prowadzić do wielu chorób i stanów związanych z niedoborami hormonów, takich jak otyłość, wysoki poziom cholesterolu itp. Późne ząbkowanie u niemowlaka może być również częścią pewnych schorzeń lub zaburzeń medycznych, takich jak zespół Downa. Może to być również spowodowane fizyczną niedrożnością dziąseł lub kości szczęki, która nie pozwala na przebicie się zęba przez dziąsło.

Późne ząbkowanie dziecka - powikłania

Główną komplikacją opóźnionego ząbkowania jest to, że trwałe zęby dziecka mogą rozwinąć się krzywo. Korzenie zębów pierwotnych blokują zęby stałe, powodując ich wzrost w nieprawidłowy sposób. Prawidłowe uzębienie jest także potrzebne do prawidłowego żucia pokarmu. Brak zębów u niemowlaka uniemożliwia wprowadzenie nowego rodzaju jedzenia do codziennego menu. Kolejnym powikłaniem jest ukształtowanie się złego zgryzu, co w przyszłości może skutkować blokadą dróg oddechowych, chrapaniem oraz bezdechami nocnymi. Najbardziej poważną komplikacją późnego ząbkowania jest pojawienie się zębów stałych wraz z tymi wcześniejszymi. W efekcie dziecko na dwa rzędy zębów. Ponadto gdy zęby pozostają pod powierzchnią dziąseł, infekcja wokół korony każdego z nich może rozprzestrzenić się na otaczającą tkankę. W zębach pod dziąsłami mogą nadal rozwijać ubytki. Z czasem zepsuty ząb może nawet wpływać na te otaczające.

Zanim skonsultujemy się z lekarzem, warto zrobić wywiad rodzinny, o czym wspomniano wcześniej, a także sprawdzić inne objawy u dziecka takie jak przyrost masy ciała, opóźniony ogólny rozwój, nieprawidłowy metabolizm czy ospałość. Wiele osób uważa, że późne ząbkowanie u niemowlaka jest oznaką wysokiej inteligencji, ale niekoniecznie musi tak być.

W celu diagnozy należy udać się do dentysty. Najpierw wykona podstawowe badanie jamy ustnej dziecka, aby sprawdzić, czy może zlokalizować problem. Jednak niektóre przyczyny są niemożliwe do wykrycia podczas badania wstępnego. Dlatego dentysta może zalecić prześwietlenie.Zaleca się rutynowe prześwietlenie panoramiczne zębów dziecka w wieku około ośmiu lub dziewięciu lat, aby zapewnić prawidłowy rozwój. Za pomocą tego badania dentysta oceni:

• kierunek, w którym będą rosły zęby,
• liczbę zębów,
• kształt, rozmiar i stopień formowania się zębów,
• obecność innej choroby.

Rodzicom pozostaje jedynie uzbroić się w cierpliwość. Niestety nie można przyspieszyć ząbkowania, nawet jeśli jest ono późne, a brak zębów u niemowlaka spędza sen z powiek rodzicom.