Migotanie przedsionków - rokowania, leczenie, domowe sposoby

Spis Treści

Migotanie przedsionków rokowania

Migotanie przedsionków jest chorobą objawiającą się najczęściej u osób starszych. Częstość jej występowanie rośnie wraz z wiekiem. Statystki w Polsce pokazują, że aż 2,9% społeczeństwa cierpi na nią, najwięcej w grupie wiekowej powyżej 65. roku życia.

Migotanie przedsionków  to choroba serca, która powoduje drżenie górnych komór serca (znanych jako przedsionki). To drżenie uniemożliwia skuteczne pompowanie serca. Zwykle krew przepływa z przedsionka do komory (dolna komora serca), gdzie jest pompowana albo do płuc, albo do reszty ciała. Kiedy przedsionek drży zamiast pompować, człowiek może mieć wrażenie, że jego serce skacze. Serce może bić bardzo szybko. Dodatkowo mogą być odczuwalne mdłości, zadyszka i osłabienie. Oprócz kołatania serca, które mogą towarzyszyć chorobie, osoby te są bardziej narażone na zakrzepy krwi. Kiedy krew nie jest pompowana prawidłowo, zatrzymuje się w sercu i jest bardziej podatna na krzepnięcie.

Jak długo można żyć z migotaniem przedsionków

Skrzepy są niebezpieczne, ponieważ mogą powodować udar. Statystyki pokazują, że około 15 do 20 procent osób po udarze ma również migotanie przedsionków. Rokowania dla osób z tą choroba są bardzo różne. Wszystko zależy od tego, czy choroba jest wcześnie wykryta i prawidłowo leczona. Nie jest to wyrok śmierci, ponieważ pacjenci znajdujący się pod opieką lekarza i przestrzegający zaleceń cieszą się długim życiem. Należy jednak mieć zawsze na uwadze fakt, że znajdują się oni w grupie podwyższonego ryzyka związanego w wystąpieniem zakrzepu i w konsekwencji udaru.

Migotanie przedsionków EKG

Elektrokardiogram jest jedną z metod diagnostycznych w chorobie migotania przedsionków. Zwykle przedsionki i komory współpracują ze sobą, więc serce pompuje krew w stałym rytmie. Ale w tej chorobie tak nie jest. Nieregularne uderzenia mogą powodować szybkie, trzepotliwe tętno – 100-175 uderzeń na minutę – zamiast normalnych 60-100 uderzeń na minutę.

Ponieważ częstość pracy przedsionków jest tak szybka, a wytwarzane potencjały czynnościowe mają tak niską amplitudę, załamki P nie są widoczne na zapisie EKG.  Czasami aktywność załamka P może być obserwowana jako „grube fale migotania”. Innymi charakterystycznymi cechami dla obrazowania są: nierówne odstępy pomiędzy załamkami R, co odzwierciedla zakłócony rytm pracy komór.

Migotanie przedsionków jak wykryć

U wielu osób choroba nie powoduje wyraźnych objawów. Ale kiedy już się pojawią to obejmują:

• nierówny puls
• szybsze bicie serca (palpitacje, trzepotanie)
• uczucie zadyszki
• zawroty głowy.

Niezwłocznie należy zgłosić się do lekarza jeśli pojawi się silny ból w klatce piersiowej, nierówny puls i uczucie omdlenia oraz oznaki udaru takie jak drętwienie jednej części ciała i niewyraźna mowa.

EKG jest podstawowym narzędziem diagnostycznym, ale nie jedynym. Badania krwi pomagają lekarzowi wykluczyć problemy z tarczycą lub wykryć inne substancje we krwi, które mogą prowadzić do migotania przedsionków.

Holter to małe, przenośne urządzenie EKG, które pacjent nosi w kieszeni lub na pasku podczas wykonywania codziennych czynności. Rejestruje aktywność serca nieprzerwanie przez 24 godziny lub dłużej. Na podstawie uzyskanego obrazu lekarza może stwierdzić wszelkie nieprawidłowości.

Rejestrator zdarzeń to urządzenie  podobne do monitora Holtera, ale nagrywa tylko w określonych godzinach przez kilka minut. Jest noszony dłużej niż monitor Holtera, zwykle 30 dni. Pacjent uruchamia zapis specjalnym przyciskiem w momencie odczuwania niepokojących objawów. Bardziej zaawansowane urządzenia automatycznie rejestrują zapis, gdy wykryty zostanie nieregularny rytm serca.

Testy wysiłkowe obejmują przeprowadzanie testów serca podczas ćwiczeń na bieżni lub rowerze stacjonarnym.

Migotanie przedsionków leczenie

Leczenie migotania przedsionków zależy od stanu pacjenta, czasu trwania choroby i podstawowej jej przyczyny. Główne cele leczenia obejmują: przywrócenie prawidłowego rytmu serca, ustabilizowanie tętna, zapobieganie powstawaniu zakrzepów krwi.

Obecnie dostępne są trzy rodzaje terapii:

1.  leki,
2.  terapia resetująca rytm serca (kardiowersja),
3.  zabiegi chirurgiczne, w tym cewnikowanie.

Ważne jest przestrzeganie planu leczenia migotania przedsionków. Jeśli migotanie przedsionków nie jest dobrze kontrolowane, może to prowadzić do innych powikłań, w tym udarów i niewydolności serca.

Standardowe leczenie farmakologiczne obejmuje następujące grupy leków:

• beta-blokery, które mogą pomóc spowolnić tętno w spoczynku i podczas aktywności;
• blokery kanału wapniowego kontrolujące częstość akcji serca;
• digoksyna;
• leki antyarytmiczne używane do utrzymania prawidłowego rytmu serca, a nie tylko do kontrolowania częstości akcji serca. Ponieważ mają one zwykle więcej skutków ubocznych niż leki kontrolujące tętno, są zwykle stosowane zdecydowanie rzadziej
• leki rozrzedzające krew aby zmniejszyć ryzyko udaru lub uszkodzenia innych narządów spowodowanego przez skrzepy krwi. Środki rozrzedzające krew obejmują warfarynę, lub nowsze takie jak apiksaban, dabigatran, edoksaban i riwaroksaban.

W przypadku, gdy objawy migotania przedsionków są dokuczliwe lub jest to pierwszy epizod, lekarz może spróbować zresetować rytm serca (rytm zatokowy) za pomocą procedury zwanej kardiowersją. Jeśli migotanie przedsionków nie ustępuje po lekach lub innych terapiach, lekarz może zalecić procedurę zwaną ablacją serca.  Ablacja serca wykorzystuje ciepło (energia o częstotliwości radiowej) lub ekstremalne zimno (krioablacja) do tworzenia blizn w sercu w celu zablokowania nieprawidłowych sygnałów elektrycznych i przywrócenia normalnego bicia serca. Lekarz wprowadza elastyczną rurkę (cewnik) przez naczynie krwionośne, zwykle w pachwinie i do serca. Czujniki na końcówce cewnika dostarczają energię zimna lub ciepła. Rzadziej ablację wykonuje się skalpelem podczas operacji na otwartym sercu. Rodzaj zabiegu stosowany w leczeniu migotania przedsionków zależy od konkretnych objawów i ogólnego stanu zdrowia.

Domowy sposób na migotanie przedsionków

Chociaż naturalne metody leczenia często nie są szeroko badane, istnieje kilka metod leczenia i czynności, które mogą pomóc w zmniejszeniu objawów i skutków migotania przedsionków. Mogą to być akupunktura, joga, wystarczająca ilość snu oraz zmniejszanie lub minimalizowanie stresu.

Zioła na migotanie przedsionków

Zioła przeciwarytmiczne, zarówno do kontroli częstości akcji serca, jak i kontroli rytmu serca były już stosowane przez ludy starożytne i jak do tej pory nie przeprowadzono rzetelnych badań klinicznych, które potwierdziłyby ich skuteczność w migotaniu przedsionków. Zalicza się do nich  serdecznika lekarskiego, głóg, krwawnika czy miłorząb. Bardziej egzotyczne gatunki obejmują mocznicę chińską i korę peruwiańską. Wyizolowane alkaloidy ziołowe, berberyna i tetrahydropalmatyna, okazały się obiecujące w przypadku leczenia migotania przedsionków lub pokrewnych schorzeń. Potrzebne są jednak dalsze badania, aby określić pełny potencjał tych ziół i prawidłowy sposób stosowania.

Migotanie przedsionków dieta

Światowe towarzystwa kardiologiczne zalecają, aby osoby cierpiące na migotanie przedsionków spożywały żywność o niskiej zawartości tłuszczów nasyconych, tłuszczów trans, soli i cholesterolu. Dieta roślinna bogata w owoce, warzywa i produkty pełnoziarniste może zmniejszyć otyłość i nadciśnienie. Ponieważ są to czynniki ryzyka dla migotania przedsionków, takie środki dietetyczne mogą zapobiec rozwojowi choroby. Każdy posiłek powinien zawierać dobrą porcję warzyw, źródło białka, węglowodany złożone oraz tłuszcze nienasycone. Oprócz oliwy z oliwek tłuszcz ten może zawierać olej z awokado, olej lniany lub olej z nasion konopi. Należy unikać picia dużej ilości kawy, napojów energetyzujących, przerobionej żywności i czerwonego mięsa.

Sprawdź również: Co to jest kołatanie serca i jakie są jego przyczyny?

Źródło

1. Eric Yarnell. Herbs for Atrial Fibrillation. Alternative and Complementary Therapies. Jun 2017.
2. American College of Cardiology. (2019). Low-carb diet tied to common heart rhythm disorder