Łuszczyca kropelkowata - przyczyny, objawy oraz leczenie

Przyczyny łuszczycy kropelkowatej

Dokładny mechanizm patofizjologiczny łuszczycy kropelkowatej jest nieokreślony. Uważa się, że łuszczyca kropelkowata jest wynikiem reakcji immunologicznej wywołanej wcześniejszym zakażeniem paciorkowcem u podatnego genetycznie gospodarza. W większości przypadków tego rodzaju łuszczycy chorzy mieli wcześniej zakażenie paciorkowcami, zwykle górnych dróg oddechowych (np. zapalenie gardła lub zapalenie migdałków). Zakażenia okołoporodowe paciorkowcami jest również przyczyną późniejszej łuszczycy kropelkowatej.

Przypuszcza się, że również inne mikroorganizmy, takie jak: grzyby z rodzaju Malassezia, Candida, wirus brodawczaka ludzkiego (HPV), wirus ospy wietrznej-półpaśca, retrowirusy oraz ludzkie endogenne retrowirusy (HERV) mogą przyczyniać się ro rozwoju tej choroby. Liczne badania wskazują również na jej podłoże genetyczne. Łuszczyca kropelkowata jest chorobą autoimmunologiczną, co oznacza, że ciało traktuje komórki jak wrogów i atakuje je.

Łuszczyca kropelkowata- objawy

Objawami łuszczycy kropelkowatej są charakterystyczne zmiany składające się z licznych, małych grudek w kształcie kropelek o barwie łososiowo-różowej. Wraz z rozwojem choroby kropelki stają się większe i zaczynają przekształcać się w srebrzyste blaszki łuszczycowe. Zmiany skórne pojawiają się najpierw na tułowiu, kolanach i łokciach.

Czasami mogą rozprzestrzeniać się na twarz, uszy i skórę głowy. Ten rodzaj łuszczycy, w przeciwieństwie do innych odmian tej choroby, nie pojawia się na dłoniach, podeszwach stóp ani paznokciach. Prawdopodobieństwo wystąpienia zaostrzenia jest większe w zimie, kiedy powietrze jest suche. Wyróżnia się trzy stany łuszczycy kropelkowatej: łagodny (gdy zmiany chorobowe obejmują ok. 3% powierzchni skóry, umiarkowany (3--%-10% skóry) oraz silny, kiedy choroba obejmuje więcej niż 10% ciała. W większości przypadków choroba trwa od 2 do 3 tygodni.

Łuszczyca kropelkowata-leczenie

Zazwyczaj ten rodzaj łuszczycy ustępuje samoistnie w ciągu kilku tygodni lub miesięcy bez leczenia. Ogólnie rzecz biorąc, nie ma jednego sprawdzonego sposobu leczenia łuszczycy kropelkowatej. Wybór leczenia powinien być dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjenta. Najważniejsze jest, aby zlikwidować zmiany łuszczycowe i wzmocnić barierę ochronną skóry.

W większości przypadków stosowanie odpowiednich emolientów i natłuszczanie skóry jest wystarczające. Stosowanie miejscowych sterydów jest skuteczne, ale może być kłopotliwe, zwłaszcza gdy zmiany chorobowe są rozległe. Lekarze zalecają stosowanie preparatów aptecznych zawierających dziegcie węglowe, retinoidy, kortykosteroidy, ditranol czy na przykład pochodne witaminy D.

Czasami stosuje się fototerapię, aby uwrażliwić skórę na światło i przyspieszyć gojenie się zmian łuszczycowych. Kolejnym sprawdzonym sposobem zalecanym przez dermatologów jest balneoterapia, czyli lecznicze kąpiele. W przypadku łuszczycy efekty przynosi zażywanie kąpieli w wodzie siarczkowo-siarkowodorowej słonej.

Bibliografia:

Vence L, Schmitt A, Meadows CE, Gress T. Recognizing Guttate Psoriasis and Initiating Appropriate Treatment. W V Med J. 2015 Jul-Aug. 111 (4):26-8.