Jak wyglądają hemoroidy?

Spis Treści

Jak wyglądają hemoroidy?

Przyjęło się potocznie nazywać chorobę hemoroidalną guzkami krwawniczymi, bądź też hemoroidami. Jednak w nomenklaturze medycznej guzki krwawnicze (hemoroidy) nie są strukturą patologiczną, lecz prawidłowymi strukturami anatomicznymi w postaci trzech jamistych naczyń żylnych, umiarkowanie wypełnionych krwią, które są zlokalizowane w kanale odbytu. Ich obecność jest bardzo ważna, ponieważ odpowiadają one za uszczelnienie odbytu. Oznacza to, że kiedy funkcjonują prawidłowo i nie dochodzi do nieprawidłowości w ich budowie, są one odpowiedzialne za regulację wielkości kanału poprzez zamykanie odbytu. Dzięki ich obecności możliwe jest prawidłowe formowanie stolca oraz trzymanie gazów.

Do dysfunkcji guzków krwawniczych dochodzi wówczas, gdy są nadmiernie wypełnione krwią, czyli przekrwione, co prowadzi do ich powiększenia. W zależności od tego, który ze splotów żylnych uległ powiększeniu, wyróżnia się hemoroidy wewnętrzne, bądź też zewnętrzne, które są widoczne w okolicy odbytu w postaci sinawych guzków.

Lekarze wyróżniają cztery stopnie choroby hemoroidalnej w zależności od jej zaawansowania:

• I stopień – charakteryzuje się obecnością powiększonych guzków krwawniczych, które nie wypadają poza światło odbytu
• II stopień – powiększone guzki krwawnicze wypadają na zewnątrz podczas wypróżniania, jednak cofają się samoistnie do światła odbytu
• III stopień – powiększone guzki krwawnicze wypadają podczas wypróżniania, jednak nie cofają się samoistnie do światła odbytu, dlatego też konieczne jest ich ręczne odprowadzenie
• IV stopień – w okolicy odbytu obecne są powiększone hemoroidy, których nie cofają się i nie jest możliwe ich ręczne odprowadzenie.

Jak diagnozuje się chorobę hemoroidalną?

Choroba hemoroidalna nie jest chorobą groźną i w większości przypadków wystarczające jest leczenie lekami dostępnymi w aptekach bez recepty. Jednak warunkiem bezpieczeństwa stosowania tego leczenia jest prawidłowa diagnoza. W każdym przypadku wystąpienia dolegliwości ze strony odbytu należy udać się do lekarza w celu potwierdzenia, bądź też odrzucenia diagnozy choroby hemoroidalnej.

Na wizycie takiej lekarz przede wszystkim przeprowadzi wywiad dotyczący występujących dolegliwości, czasu ich występowania, diety, stylu życia oraz historii rodzinnej dotyczącej chorób jelita grubego. Aby prawidłowo postawić diagnozę i wykluczyć występowanie poważniejszych chorób, konieczne jest również badanie per rectum, czyli badanie palcem przez odbyt, które pozwala wyczuć powiększone guzki krwawnicze. Wykonywane jest również badanie anoskopem, czyli plastikowym wziernikiem. Badanie to nie jest bolesne, a dla zwiększenia komfortu pacjenta na wziernik aplikuje się środek znieczulający i poślizgowy. Badanie to pozwala na ocenę odbytnicy. Dokładniejsza ocena możliwa jest podczas rektoskopii, gdzie wykorzystuje się dłuższy tubus.

W przypadku występowania intensywnego krwawienia, mogącego być przyczyną niedokrwistości oraz u każdej osoby w wieku powyżej 45 roku życia, u której występuje krwawienie z odbytu, konieczne jest również przeprowadzenie kolonoskopii. Jest to badanie przeprowadzane przy użyciu giętkiego endoskopu, pozwalające na ocenę całego jelita grubego.

Piśmiennictwo:

1. Bielecki K., Cabaj H. Choroba hemoroidalna. Postępy Nauk Medycznych 2000; 3: 35-39
2. Michalak J., Wolski A. Choroba hemoroidalna. Medycyna Rodzinna 2001; 2: 61-64
3. Kołodziejczyk M. Zachowawcze leczenie choroby hemoroidalnej. Medycyna Rodzinna 2011; 1: 7-11
4. Kołodziejczyk M., Sudoł-Szopińska I. Najczęstsze błędy w diagnostyce i leczeniu choroby hemoroidalnej. Nowa Medycyna 2015; 1: 28-31
5. Wałęga P. Guzki krwawnicze i żylaki odbytu. Medycyna Praktyczna Chirurgia 2015; 05