Wszystko o przepuklinie mosznowej – przyczyny, diagnoza i leczenie

Spis Treści

Jak wygląda i czym jest przepuklina mosznowa?

Jeden z podtypów przepukliny pachwinowej skośnej to właśnie przepuklina mosznowa. W tym rodzaju przypadłości, narządy jamy brzusznej (przede wszystkim jelito cienkie i otrzewna) uwypuklają się do kanału pachwinowego. W wieku płodowym przez ten kanał następuje migracja jąder do moszny z jamy brzusznej. Przebiegają one przez nasieniowód, naczynia i nerwy. Kanał ten jest naturalnie miejscem słabszego oporu w obrębie brzucha.

Przepuklina mosznowa występuje, gdy zawartość przepukliny skośnej przedostaje się przez cały kanał pachwinowy aż do worka mosznowego. Jest to najczęściej występująca przepuklina pachwinowa i może być ona nabyta albo wrodzona. W drugim przypadku może ona być izolowaną wadą albo towarzyszyć określonym chorobom genetycznym i obecna jest od urodzenia. Przepuklina nabyta natomiast stanowi efekt osłabienia albo uszkodzenia tkanek budujących ścianę jamy brzusznej. Ułatwia to przedostawanie się narządów brzusznych do kanału pachwinowego.

Przepuklina mosznowa – typowe objawy

Przepuklina mosznowa objawy wykazuje z reguły w postaci widocznego miękkiego guza, znajdującego się w worku mosznowym i w pachwinie. Najczęściej jest on miękki, ruchomy i nie cofa się samoistnie, a nawet się powiększa podczas wzmożonego wysiłku fizycznego, defekacji, silnego kaszlu i długotrwałego przebywania w pozycji stojącej. Przy tej dolegliwości pojawia się pieczenie, uczucie dyskomfortu i pociągania w mosznie, zwłaszcza podczas kaszlu, a także kłujący ból w okolicy pachwiny, promieniujący do jądra.

Przepuklina mosznowa u mężczyzn

Przepuklina mosznowa u dorosłego występuje najczęściej wśród mężczyzn z nadwagą i cierpiących na problemy z oddawaniem moczu, m.in. przez przerost prostaty. Także mężczyźni cierpiący na zaparcia i przewlekłe choroby zatorowo-płucne mają większe skłonności do powstawania przepukliny mosznowej.

Przepuklina mosznowa u dzieci i niemowląt

Przepuklina mosznowa u dziecka może być wywołana przez nieprawidłowości w rozwoju płodu w postaci niezarośnięcia wyrostka pochwowego otrzewnej. Przebiega on wzdłuż więzadła płciowo – pachwinowego (jądrowodu) i kończy się w mosznie. Kiedy rozwój przebiega prawidłowo, połączenie to przestaje być drożne pomiędzy 12. a 24. tygodniem życia płodowego. Niezrośnięcie się wyrostka spowodować może przepuklinę mosznową bądź wodniaka jądra i powrózka nasiennego.

Przepuklina mosznowa u niemowlaka jest szczególnie niebezpieczna, a najgroźniejsza jest ona wśród wcześniaków, których wyrostek nie jest prawidłowo zrośnięty. Przepukliny pachwinowe skośne występują wśród noworodków płci męskiej, które narażone są na przepuklinę mosznową. Dzieci cierpią z powodu tej przypadłości kiedy kanały pachwinowe zstępują do moszny z jamy brzusznej, a wraz z nimi naczynia krwionośne i nasieniowody, które je zaopatrują.

Leczenie przepukliny mosznowej

Do skutecznego wyleczenia potrzebne jest przeprowadzenie operacji przepukliny mosznowej. Wśród technik zabiegowych można wymienić następujące:

• Operacja tradycyjna – otwarcie powłoki jamy brzusznej, wycofanie zawartości worka przepukliny do brzucha i likwidacja samego worka,
• Operacja Bassiniego – stosuje się tkanki własne chorego,
• Operacja laparoskopowa – bez przecinania powłok, przez małe nacięcie w skórze wprowadza się małe narzędzia, a operacja jest widoczna na monitorze. Zabieg ten wymaga zastosowania znieczulenia ogólnego, ale dolegliwości bólowe są mniejsze i rzadziej dochodzi do uszkodzeń nerwów, zakażeń i krwotoków.

Po zabiegu przez okres 1 – 3 miesiące trzeba unikać wysiłku fizycznego, dźwigania ciężkich przedmiotów i pracy fizycznej.

Powikłania przepukliny mosznowej

Nieleczona przepuklina mosznowa przez długi czas nie daje objawów ani nie utrudnia funkcjonowania. Często jest przez to lekceważona i chory zwleka z rozpoczęciem leczenia. Brak leczenia skutkuje zagrożeniem dla zdrowia i grozi powikłaniami. Jednym z nich jest przepuklina nieodprowadzalna, w ramach której zawartość przepukliny nie może się cofnąć do jamy brzusznej.

Jest to niebezpieczne, ponieważ istnieje ryzyko zamknięcia światła jelit będących w przepuklinie przez ucisk z zewnątrz. Powoduje to niedrożność jelit, której towarzyszą wzdęcia, wymioty i ból brzucha. Kolejnymi konsekwencjami są zatrzymanie stolca i gazów. Najgroźniejszy stan to zadzierzgnięcie jelit, czyli uciśnięcie naczyń tego fragmentu jelita, który znajduje się w worku przepuklinowym. Niedokrwione jelita ulegają martwicy, przez co bakterie jelitowe dostają się do krwi i następuje sepsa.

Bibliografia:

1. Kuśnierczyk R, Wójcik A. Wyniki leczenia operacyjnego dużych przepuklin mosznowych uszypułowanym płatem powięziowym, z pozostawieniem i drenażem worka przepuklinowego. Chir Pol. 2005;7(1):31-42.

2. Przepukliny brzuszne. Katedra i Klinika Chirurgii Ogólnej, Onkologicznej, Gastroenterologicznej i Transplantologii UJ CM. [https://chirurgia3.cm-uj.krakow.pl/cm/uploads/2021/10/Przepukliny-brzuszne.pdf]