Refluks – jakie leki pomogą?

Spis Treści

Objawy choroby refluksowej przełyku

Zespół dolegliwości pojawiających się przy chorobie refluksowej przełyku jest wynikiem zarzucania kwaśnej treści żołądkowej do przełyku. Powoduje to występowanie typowych dla refluksu objawów, do których należą zgaga, czyli uczucie pieczenia w przełyku, uczucie cofania się treści żołądkowej do przełyku, odbijania. Mogą być również obecne takie objawy, jak pieczenie za mostkiem, czy też ból górnej części brzucha.

Do mniej charakterystycznych objawów refluksu można zaliczyć chrypkę, suchy kaszel, czy też ból w klatce piersiowej.

Do nasilenia dolegliwości refluksowych dochodzi przede wszystkim podczas leżenia na plecach, w szczególności po obfitym posiłku, jak również podczas pochylania się lub parcia.

W przypadku występowania wymienionych objawów, warto zgłosić się do lekarza, który zdiagnozuje chorobę oraz zleci odpowiednie leczenie. Kiedy jednak pojawiają się takie objawy, jak niezamierzone zmniejszenie masy ciała, problemy z przełykaniem, ból podczas przełykania, czy też krwawienia z przełyku należy pilnie skonsultować się z lekarzem.

Jakie leki stosować przy refluksie?

Podstawą farmakologicznej terapii choroby refluksowej przełyku są leki zmniejszające wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Są to leki z grupy inhibitorów pompy protonowej (IPP), do których należą m.in. omeprazol, pantoprazol, esomeprazol, lanzoprazol. Leki te stosowane są raz na dobę, na czczo, co najmniej pół godziny przed posiłkiem. Tabletki, bądź kapsułki powinny być połknięte w całości i popijane wodą. Działanie leku zwykle nie jest odczuwalne od razu, lecz po 2 – 3 dniach stosowania. Terapia inhibitorami pompy protonowej trwa 2 – 4 tygodnie. Jeśli w tym czasie nie zmniejszą się objawy choroby, lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki leku, bądź też dodaniu drugiego leku zmniejszającego wydzielanie kwasu solnego w żołądku o innym mechanizmie działania, np. ranitydyny.

Doraźnie mogą być również stosowane leki zobojętniające kwaśną treść żołądkową oraz osłaniające błonę śluzową żołądka. Leki te zawierają związki magnezu, glinu, kwas alginowy i sukralfat. Występują w różnych postaciach farmaceutycznych – dostępne są tabletki, tabletki do ssania, tabletki do rozgryzania, zawiesiny doustne, jednorazowe saszetki z zawiesiną. Zaleca się przyjmowanie tych leków godzinę po głównych posiłkach oraz przed snem. Należy jednak pamiętać, że leki zobojętniające nie są przeznaczone do długotrwałego stosowania. W wyniku stosowania leków alkalizujących przez dłuższy czas może dojść do tzw. nadkwaśności z odbicia.

Leczenie niefarmakologiczne

Niefarmakologiczne metody walki z refluksem nie zastąpią właściwego leczenia, ale mogą w dużym stopniu zwiększyć efektywność terapii farmakologicznej.

Jednym z czynników zwiększających ryzyko wystąpienia choroby refluksowej przełyku jest otyłość. Dlatego też ważne jest, aby osoby borykające się z tą przypadłością dbały o utrzymanie prawidłowej masy ciała. Niemały wpływ na występowanie dolegliwości ma również dieta oraz używki. Osoby chorujące na refluks powinny unikać tłustych, ciężkostrawnych i pikantnych potraw. Warto również ograniczyć spożycie owoców cytrusowych, pomidorów, cebuli, czekolady oraz kawy. W chorobie refluksowej niewskazane jest również picie alkoholu oraz palenie papierosów. Aby zminimalizować wystąpienie dolegliwości w nocy, należy pamiętać, aby ostatni posiłek zjeść najpóźniej 2 – 3 godziny przed snem. Warto również ustawić wyżej wezgłowie łóżka.

Piśmiennictwo:

1. Katz P.O., Gerson L.B., Vela M.F. Guidelines for the diagnosis and management of gastroesophageal reflux disease. American Journal of Gastroenterology, 2013; 108: 308–328

2. Małecka – Panas E., Mokrowiecka A. Choroba reflusowa przełyku (refluks). Portal mp.pl

3. Wallner G. i wsp. Choroba refluksowa przełyku – zalecenia dla praktyki klinicznej. Videosurgery and other miniinvasive techniques 2009; 4 (Suppl 1): 53–61

4. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nolpaza

5. Charakterystyka Produktu Leczniczego Ranigast

6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Rennie Antacidum