Objawy łuszczycy miejsc intymnych

Łuszczyca narządów płciowych może dotyczyć zarówno dorosłych, jak i dzieci. Szacuje się, że problem dotyczy ok. 9% małych pacjentów. Inaczej objawia się u kobiet, a inaczej u mężczyzn, dlatego jest to choroba dosyć trudna do zdiagnozowania. Ze względu na lokalizację bardzo często towarzyszą jej zakażenia wywołane przez bakterie znajdujące się w kale.

Objawy łuszczycy miejsc intymnych u mężczyzn

Łuszczyca jest jedną z najczęstszych chorób skórnych zajmujących męskie narządy płciowe. Może występować w dwóch odmianach. Pierwsza z nich objawia się w postaci dobrze odgraniczonych, jasnych, czerwonych i gładkich (bez łuski) blaszek. Najczęstsza lokalizacja to fałdy pachwinowe oraz bruzdy międzypośladkowe. Blaszki są jednorodnie rumieniowe, z towarzyszącym wysiękiem. W drugim typie zajęte jest prącie. Żołądź prącia może być jedynym miejscem lokalizacji zmian łuszczycowych, nie stwierdza się zmian w innych okolicach.

W tym przypadku zmiany łuszczycowe mają postać mało widocznych, cienkich, czerwonych, blaszek, o błyszczącej powierzchni, pokrytych delikatną łuską. Są one dobrze odgraniczone od pozostałych obszarów skóry. U mężczyzn obrzezanych objawy choroby mają charakter żywoczerwonych, dobrze odgraniczonych wykwitów pokrytych łuską, zlokalizowanych na żołędzi i koronie żołędzi. U chorych nieobrzezanych najczęściej pod napletkiem i w części dalszej żołędzi widoczne są dobrze odgraniczone, gładkie blaszki.

Objawy łuszczycy miejsc intymnych u kobiet

Delikatna skóra wokół pochwy jest bardziej podatna na uszkodzenia niż w innych miejscach. Czynnikami zaostrzającymi łuszczycę narządów płciowych są urazy powstające pod wpływem: ciasnych ubrań ocierających skórę, środków antykoncepcyjnych (prezerwatyw, substancji plemnikobójczych), środków higienicznych (podpasek, wkładek higienicznych, tamponó), złej jakości papieru toaletowego oraz odbywania stosunków płciowych. Mocz i kał są szczególnie drażniące na skórę, a nietrzymanie moczu zawsze powoduje nasilenie objawów. U kobiet łuszczyca może zajmować nie tylko narządy płciowe, ale również wzgórek łonowy, okolicę okołoodbytniczą do szczeliny międzypośladkowej oraz pachwiny.

Często zajęte są wargi sromowe większe. Choroba nie rozwija się na wargach sromowych mniejszych. Charakterystyczna dla łuszczycy sucha, srebrzysta łuska zazwyczaj nie występuje, ze względu na wzmożoną wilgotność tej okolicy ciała. Na wargach sromowych większych wykwity mają charakter łososiowo-różowych blaszek lub rumieni, zwykle ostro oddzielonych od skóry niezmienionej. W obrębie wykwitów mogą powstawać pęknięcia, co powoduje wtórne zakażenia bakteryjne lub drożdżakowe.

Inne objawy zazwyczaj nie występują, czasem może pojawiać się silny świąd, związany jest on jednak ze współistniejącymi zakażeniami. Łuszczyca w okolicy odbytu manifestuje się silnym świądem, którego przyczyną mogą być współistniejące infekcje bakteryjne, drożdżakowe, pasożytnicze (owsiki), a także żylaki odbytu (charakterystyczne jest krwawienie, ból przy oddawaniu stolca, dokuczliwa suchość i świąd odbytu). Obecność wymienionych czynników może skomplikować leczenie, a nawet spowodować pogorszenie łuszczycy.

Źródło:

Łuszczyca błony śluzowej jamy ustnej i narządów płciowych. Borgis - Nowa Medycyna 1/2006, s. 6-13