Spis Treści
Zaburzenia lękowe
Chcąc w kilku słowach wyjaśnić czym są zaburzenia lękowe, można by powiedzieć, że jest to nadmierna, nieuzasadniona i niewspółmierna do zagrożenia reakcja lękowa na dany bodziec. Zaburzenia lękowe należy rozróżniać ze strachem, który jest adekwatny do danej sytuacji (np. zagrożenia życia).
Farmakoterapia nerwicy
Leczenie zaburzeń lękowych obejmuje psychoterapię i/lub leczenie farmakologiczne. Idealna sytuacja zakłada, że stosowane są równocześnie obie metody leczenia, jednak praktyka pokazuje, że w większości przypadków, z różnych powodów, stosowana jest tylko jedna z tych metod.
Jeśli chodzi o terapię farmakologiczną, to wykorzystywane są w niej dwa rodzaje leków – leki o bardzo szybkim działaniu oraz leki stosowane w dłuższej terapii.
Pierwsza grupa leków obejmuje przede wszystkim leki z grupy benzodiazepin (np. alprazolam, oksazepam, lorazepam), które charakteryzują się szybkim działaniem, a tym samym bardzo szybko znoszą objawy związane z napadem lęku. Leki te stosowane są jedynie przez krótki czas, aby pomóc pacjentowi w zniwelowaniu objawów zaburzeń, zanim zaczną działać leki przeznaczone do terapii długotrwałej. Choć leki te wydają się być skuteczne w zwalczaniu nerwicy, to jednak tak naprawdę wcale jej nie leczą, a jedynie maskują objawy. Pozytywnym aspektem ich stosowania jest jednak to, że pomagają pacjentom przetrwać najtrudniejszy okres terapii, czyli jej początek.
Mówiąc o terapii benzodiazepinami, nie sposób nie wspomnieć o zagrożeniach związanych z ich stosowaniem. Mimo wszystkich korzyści płynących z ich stosowania w terapii zaburzeń lękowych, należy podkreślić ich silny potencjał uzależniający, jak również występowanie zjawiska tachyfilakcji, czyli sytuacji, gdy organizm przyzwyczaja się do danej substancji i aby uzyskać efekt terapeutyczny konieczne jest stosowanie coraz to większych dawek – bardzo szybko dochodzi do stosowania dawek toksycznych. Leki te również znacznie zaburzają sprawność psychomotoryczną.

Równocześnie z benzodiazepinami do terapii włącza się leki przeznaczone do długotrwałego stosowania – są to przede wszystkim leki z grupy leków przeciwdepresyjnych (np. citalopram, escitalopram, paroksetyna, fluoksetyna, sertralina). Wadą tych leków jest relatywnie długi czas oczekiwania na efekt, który zwykle pojawia się po ok. 2 – 4 tygodniach stosowania. Kolejnym minusem jest fakt, że na początku leczenia bardzo często występuje tzw. reakcja paradoksalna, która polega na zaostrzeniu objawów choroby.
Dobra wiadomość jest jednak taka, że te działanie niepożądane ustępuje samoistnie i pojawia się tylko na początku leczenia. Dlatego też pacjenci rozpoczynający farmakoterapię zaburzeń lękowych muszą uzbroić się w cierpliwość. Ponadto, konieczna jest regularność i dyscyplina. Leki muszą być przyjmowane codziennie, w zaleconych przez lekarza dawkach. Niezbędne są również kontrole w ustalonych przez lekarza prowadzącego terminach. Warto wspomnieć, że nie należy się zrażać niepowodzeniem w terapii lekami z tej grupy. Jest to grupa farmakologiczna obejmująca bardzo wiele leków i niepowodzenie terapii jednym lekiem, nie oznacza, że inny lek nie okaże się skuteczny. Pamiętając, że na efekt terapii trzeba nieco poczekać, jak również, że pierwszy lek może okazać się nieskuteczny, nie należy samodzielnie odstawiać leku, bądź modyfikować jego dawki. Może to skutkować wystąpieniem zespołu odstawiennego.
Terapia zaburzeń lękowych jest długotrwała i trwa co najmniej rok. Warto podkreślić, że wiele leków oraz preparatów roślinnych może wchodzić w interakcje z lekami przeciwdepresyjnymi, dlatego też należy poinformować lekarza psychiatrę o wszystkich stosowanych lekach. Wiele z nich może wchodzić również w niebezpieczne interakcje z alkoholem. Jak każdy lek, lek te mogą wywoływać działania niepożądane, jednak większość z nich jest odwracalna i ustępuje po zakończeniu terapii.
Ponieważ terapia nerwicy trwa stosunkowo długo, warto wspomnieć, że stosowanie większości leków przeciwdepresyjnych jest przeciwwskazane w ciąży. W związku z tym na czas leczenia, kobieta powinna stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Jeśli w czasie terapii kobieta zajdzie w ciążę, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem.
Sprawdź też: Jak radzić sobie ze stresem w pracy?
Kategoria: Leki uspokajające
Piśmiennictwo:
1. Borowiecka-Kluza J., Brudkiewicz P. Zaburzenia lękowe (nerwicowe) związane ze stresem i pod postacią somatyczną. Portal mp.pl
2. Święcicki Ł. Terapia zaburzeń lękowych – problem wyboru leku w praktyce lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. Pediatr Med. Rodz 2015; 11(1): 85-94
3. Święcicki Ł. Praktyczne aspekty farmakoterapii lęku – pozycja opipramolu. Psychiatria 2013; 10(2): 63-66
4. Sterna W., Sterna A. Psychoterapia a farmakoterapia – czy można je łączyć? Psychiatria 2016; 13(2): 84-91
5. Mosiołek A. Leczenie zaburzeń lękowych – przewodnik. Psychiatria po Dyplomie 2018; 5
Daria DubielCopywriter medyczny
NowaFarmacja.pl
Pracuje jako copywriter medyczny oraz asystentka lekarza psychiatry. Jej misją jest tłumaczenie trudnych spraw prostym językiem i skracanie dystansu pomiędzy pacjentem, a światem medycznym. Interesuje się wpływem różnych substancji na organizm człowieka. Na blogu Nowej Farmacji Daria Dubiel porusza tematy związane ze zdrowiem, urodą i suplementacją.