Biofarm - Calcifar 400 mg, 100 kapsułek twardych

Calcifar to lek zawierający węglan wapnia, będący źródłem wapnia jednego z najważniejszych składników mineralnych organizmu. Wapń odgrywa istotną rolę w utrzymaniu zdrowych kości i zębów, a także uczestniczy w prawidłowej pracy mięśni, przewodnictwie nerwowym oraz procesie krzepnięcia krwi.

Wskazania do stosowania:

Preparat stosuje się w celu uzupełnienia niedoborów wapnia oraz w sytuacjach zwiększonego zapotrzebowania na ten pierwiastek. Może być wykorzystywany m.in. w okresie ciąży i karmienia piersią, podczas rekonwalescencji po złamaniach, przy diecie ubogiej w wapń oraz jako element wspomagający profilaktykę i leczenie osteoporozy.

Calcifar znajduje zastosowanie również u osób z zaburzeniami gospodarki wapniowo-fosforanowej, w tym w przebiegu przewlekłej niewydolności nerek. Dodatkowo bywa stosowany wspomagająco w łagodzeniu objawów alergicznych oraz w leczeniu przeziębień.

Dzięki zawartości wapnia preparat pomaga utrzymać prawidłową mineralizację kości oraz wspiera funkcjonowanie wielu procesów zachodzących w organizmie.

Skład:

Jedna kapsułka twarda leku Calcifar zawiera 400 mg jonów wapnia w postaci 998,5 mg węglanu wapnia.
Substancje pomocnicze: magnezu stearynian, talk.
Skład kapsułki żelatynowej: żelatyna, żelaza tlenek czerwony (E172), błękit brylantowy FCF (E133).

Działanie:

Wskazaniami do stosowania są:

• Stany zwiększonego zapotrzebowania na wapń: w przebiegu ciąży i podczas karmienia piersią.
• Nieprawidłowe żywienie produktami ubogimi w wapń.
• Zaburzenia wchłaniania zwrotnego wapnia z kanalików nerkowych.
• Zmniejszone stężenie wapnia we krwi z podwyższonym stężeniem fosforu u pacjentów z
  przewlekłą niewydolnością nerek i zapobieganie wzmożonej pobudliwości nerwowomięśniowej.
• Profilaktycznie - uzupełniająco w kompleksowym leczeniu osteoporozy.
• Stany po długotrwałym unieruchomieniu i okres rekonwalescencji po złamaniach kości.
• Wspomagająco w leczeniu przeziębień i chorób alergicznych. 

Dawkowanie:

Zwykle stosuje się następujące dawkowanie:

1 kapsułka twarda (400 mg jonów wapnia zjonizowanego) 1 do 3 razy na dobę. 

Zaleca się stosowanie leku w czasie posiłku.
Nie należy przyjmować tego leku w połączeniu z niektórymi produktami spożywczymi, takimi jak
szpinak, rabarbar czy pełne ziarna, ponieważ zawarte w nich kwas szczawiowy i kwas fitynowy mogą
tworzyć nierozpuszczalne sole wapnia i w ten sposób zmniejszać wchłanianie wapnia.

Działania niepożądane:

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):

• Nadmierne stężenie wapnia we krwi, nadmierne wydalanie wapnia w moczu.

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób):

• Zaparcia, wzdęcia z oddawaniem gazów, nudności, bóle brzucha, biegunka.
• Świąd, wysypka, pokrzywka.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• Zespół mleczno-alkaliczny, obserwowany zazwyczaj tylko przy przedawkowaniu. Zespół mleczno-alkaliczny jest zazwyczaj odwracalny po odstawieniu leku i specjalnym leczeniu (działanie moczopędne
  wywołane roztworem fizjologicznym soli, zastosowanie kwasu pamidronowego). 

Interakcje:

Tiazydowe leki moczopędne zwiększają wchłanianie zwrotne wapnia, zmniejszają tym samym ilość
jonów wapnia wydzielonych do moczu i stwarzają ryzyko wystąpienia nadmiernego stężenia wapnia
we krwi. W przypadkach jednoczesnego stosowania należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy
krwi.

Podawane jednocześnie kortykosteroidy działające układowo, zmniejszają wchłanianie wapnia i może
być konieczne zwiększenie jego dawki.

Sole wapnia podawane doustnie zmniejszają wchłanianie z przewodu pokarmowego jednocześnie
zażytych antybiotyków tetracyklinowych i związków fluoru. Leki te należy podawać w odstępie 2
godzin.

Związki wapnia mogą również powodować zmniejszenie wchłaniania chinolonów, niektórych
antybiotyków z grupy cefalosporyn oraz preparatów zawierających żelazo.

Preparaty wapnia mogą nasilać działanie i tym samym zwiększać toksyczność glikozydów
nasercowych. Dlatego podczas jednoczesnego stosowania tych leków należy kontrolować czynność
serca (elektrokardiogram) i stężenie wapnia we krwi.

Bisfosfoniany lub fluorek sodu należy podawać przynajmniej 3 godziny przed zażyciem wapnia, ze
względu na zmniejszone wchłanianie z przewodu pokarmowego w przypadku jednoczesnego
stosowania.

Podczas jednoczesnego stosowania witaminy D lub jej pochodnych w dawkach powyżej 400 IU
(jednostek międzynarodowych) na dobę, zwiększa się znacząco wchłanianie wapnia z przewodu
pokarmowego i może wystąpić hiperkalcemia. Podczas leczenia skojarzonego witaminą D i lekiem
Calcifar należy systematycznie kontrolować stężenie wapnia.

Lek osłabia działanie werapamilu i innych leków blokujących kanał wapniowy.

Kwas szczawiowy (zawarty w dużych ilościach w szpinaku i rabarbarze) i kwas fitynowy (zawarty w
pełnych ziarnach) mogą zmniejszać wchłanianie wapnia z powodu tworzenia nierozpuszczalnych soli
wapnia. Pacjenci nie powinni zażywać preparatów wapnia jednocześnie z pokarmami z dużą
zawartością kwasu szczawiowego lub fitynowego.

Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko wystąpienia hiperkalcemii (zbyt dużego stężenia
wapnia we krwi).
Leki moczopędne osmotyczne, rtęciowe, furosemid, kwas etakrynowy hamują wtórne wchłanianie
jonów wapnia w początkowym odcinku nefronów; następuje zwiększenie wydalania jonów wapnia z
moczem. Leki moczopędne zakwaszające, zwiększają wydalanie jonów wapnia z moczem na skutek
zmniejszania wiązania się jonów wapnia z białkami wiążącymi wapń (CaBP). Zwiększone wydalanie
jonów wapnia z moczem obserwuje się także po podaniu kofeiny

Przeciwwskazania:

• Jeśli pacjent ma uczulenie na węglan wapnia lub którykolwiek z pozostałych składników tego
  leku.
• Przy zwiększonym stężeniu wapnia we krwi i nadmiernym wydalaniu wapnia w moczu, np.
  przy nadczynności tarczycy, przytarczyc, przedawkowaniu witaminy D3, nowotworach
  odwapniających, takich jak szpiczaki i nowotworach dających przerzuty do kości, w ciężkiej
  niewydolności nerek, sarkoidozie.
• W kamicy nerkowej.
• Przy leczeniu glikozydami nasercowymi.
• W ciężkiej hiperkalciurii (nadmiernym wydalaniu wapnia z moczem).

Ostrzeżenia i środki ostrożności:

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po „EXP”.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko. 

Producent:

Biofarm Sp. z o.o.
ul. Wałbrzyska 13
60-198 Poznań