Spis Treści
Jak wykryć HIV – test na HIV
Test na HIV pozwala na wykrycie obecności przeciwciał przeciwko wirusowi HIV. Przeprowadzany jest metodą ELISA. Test możesz wykonać o każdej porze dnia. Nie musisz pozostawać na czczo. Badanie będzie polegało na pobraniu niewielkiej próbki krwi z żyły w zgięciu łokcia lub z palca.
Ile kosztuje badanie na HIV i gdzie zrobić test?
W Polsce badanie w kierunku zakażenia wirusem HIV można wykonać bezpłatnie. Pierwszym sposobem jest przeprowadzenie badań finansowanych przez NFZ na podstawie skierowania lekarskiego. Badanie możesz również wykonać anonimowo w jednym z Punktów Konsultacyjno-Diagnostycznych. Badania takie są finansowane przez Ministerstwo Zdrowia oraz Krajowe Centrum ds. AIDS. Nieodpłatne badania w kierunku zakażenia HIV w naszym kraju są wykonywane również każdej osobie, która zamierza zostać dawcą krwi.
Badanie możesz wykonać w również w prywatnych punktach diagnostycznych. Cena takiego badania wynosi wówczas ok. 50 zł.
HIV – ile czeka się na wynik?
Na wynik testu na HIV trzeba poczekać od jednego do kilku dni. W sytuacji uzyskania pozytywnego wyniku testu przesiewowego, laboratorium wysyła próbkę krwi do laboratorium, które wykonuje testy potwierdzające zakażenie. Wówczas czas oczekiwania na wynik może się wydłużyć do kilku dni.
Wynik badań HIV – interpretacja
Ujemny wynik badania testu na HIV zazwyczaj świadczy o braku infekcji. Należy jednak pamiętać, że wynik testu może być niewiarygodny, jeśli wykonano go wcześniej niż 12 tygodni po podejrzewanej ekspozycji na wirusa. Dodatni lub wątpliwy wynik testu na HIV musi być powtórzony. Wykorzystuje się wówczas bardziej dokładne metody wykrywania wirusa takie, jak PCR czy Western-Blot. Po dwukrotnym potwierdzeniu zakażenia metodami laboratoryjnymi, konieczne jest omówienie wyników oraz dalszego postępowania z lekarzem.
Czy HIV jest wyleczalny?
Nie jest możliwe całkowite wyleczenie zakażenia wirusem HIV. Farmakoterapia ma na celu zahamowanie namnażania się wirusa HIV w organizmie, opóźnienie postępu choroby, zapobieganie rozwojowi innych chorób, które wynikają z niedoborów odporności i nie wystąpiłyby u osób niezakażonych wirusem HIV (chorób oportunistycznych), poprawienie jakości życia oraz przedłużenie życia. Jednak regularne stosowanie leków przeciwwirusowych umożliwia osobom zakażonym wirusem HIV prowadzenie normalnego życia, założenie rodziny oraz podejmowanie aktywności zawodowej.
Jak leczyć HIV?
U każdego pacjenta z potwierdzonym zakażeniem wirusem HIV konieczne jest wprowadzenie farmakoterapii. Polega ona na wykorzystaniu kombinowanej terapii antyretrowirusowej, czyli stosowaniu połączenia kilku leków, które hamują namnażanie się wirusa HIV. W terapii zakażenia wirusem HIV stosuje się następujące grupy leków:
- nukleozydowe/nukleotydowe inhibitory odwrotnej trankskryptazy,
- nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy,
- inhibitory proteazy,
- inhibitory integrazy,
- inhibitory wejścia.
HIV a morfologia
Nie jest możliwe stwierdzenie zakażenia wirusem HIV tylko i wyłącznie na podstawie morfologii krwi. Wyniki tego badania są bardzo niespecyficzne, a odchylenia od norm mogą mieć różne przyczyny. Jedyną metodą na potwierdzenie zakażenia jest wykonanie testu w kierunku HIV.
Ile można żyć z HIV?
Wczesne wykrycie zakażenia wirusem HIV, odpowiednio szybkie rozpoczęcie leczenia oraz kontynuowanie farmakoterapii do końca życia sprawia, że przewidywana długość życia osób zakażonych wirusem HIV jest podobna, jak osób niezakażonych. Osoba zakażona wirusem HIV, która stosuje zalecone leki, może wieść względnie normalne życie, założyć rodzinę. Należy jednak pamiętać, że kluczowe jest wykrycie zakażenia oraz stosowanie się do zaleceń lekarza. Nawet 90% osób zakażonych wirusem HIV, które nie podjęły leczenia umiera w ciągu 8 – 10 lat od zakażenia.
Profilaktyka HIV
Najważniejszą ochroną przed zakażeniem wirusem HIV jest unikanie ryzykownych zachowań. Metody zapobiegania zakażeniu wirusem HIV to:
- stosowanie prezerwatyw,
- ograniczenie liczby partnerów seksualnych,
- unikanie ryzykownych zachowań seksualnych,
- wykonanie badania w kierunku wirusa HIV przez obu partnerów przed rozpoczęciem współżycia seksualnego,
- unikanie korzystania z usług salonów tatuażu, czy salonów kosmetycznych, co do których mamy uzasadnione podejrzenie, że nie zachowują należytych zasad sterylności,
- nie stosowanie igieł i strzykawek po innych osobach,
- stosowanie profilaktyki przedekspozycyjnej, która polega na codziennym lub doraźnym (2 godziny przed współżyciem i 1 godzinę po) zażywaniu tabletek z tenofowirem i emtrycytabiną – profilaktyka przedekspozycyjna ma zastosowanie w szczególności u osób mających kontakty seksualne z partnerami zakażonymi wirusem HIV,
- stosowanie profilaktyki poekspozycyjnej do 48 godzin od ryzykownego zachowania, która polega na zażyciu trzech leków antyretrowirusowych o wysokiej skuteczności,
- profilaktyka przeniesienia zakażenia od matki na dziecko (transmisji wertykalnej) – u kobiet ciężarnych dwukrotnie w trakcie trwania ciąży przeprowadza się test w kierunku zakażenia wirusem HIV.
Źródła:
- http://ptnaids.com/images/AIDS-2019-final.pdf#page=12
- Mikołajczyk K. Żaba C. Bujny J. Żaba R. Postępowanie wobec pacjenta zakażonego wirusem HIV w świetle przepisów prawnych. Przew. Lek. 2005, 7: 54-63
- Werbińska-Sienkiewicz B. Staszewska E. Rosińska M. Zakażenia HIV i zachorowania na AIDS w Polsce w 2008 roku. Przegl Epidemiol 2010, 64: 265-271
mgr farm. Patrycja Jakimik Absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku.
NowaFarmacja.pl
Absolwentka Uniersytetu Medycznego w Białymstoku. Uczestniczy w licznych szkoleniach z zakresu opieki farmaceutycznej. Na co dzień pracuje jako farmaceuta w aptece, gdzie z pasją i zaangażowaniem dzieli się swoją wiedzą z pacjentami.