Spis Treści
Jak rozpoznać marskość wątroby?
Marskość wątroby jest chorobą, o której istnieniu wielu chorych dowiaduje się dopiero, gdy przejdzie do bardziej zaawansowanego stadium. Dzieje się tak, ponieważ choroba ta przez bardzo długi czas może nie dawać zupełnie żadnych objawów.W jej przebiegu można wyróżnić trzy fazy. Objawy pojawiają się zwykle przy drugiej fazie, natomiast zwykle są one na tyle niecharakterystyczne, że mogą nie zostać powiązane z marskością wątroby. Trzecia faza choroby jest etapem, w którym występują już charakterystyczne objawy marskości wątroby. Etap ten charakteryzuje się jednak obecnością powikłań zagrażających życiu.

Pacjentów z marskością wątroby często cechuje również charakterystyczny wygląd. W okresie niewyrównania typowa sylwetka pacjenta to wychudzone ręce i nogi oraz wydęty brzuch. U osób tych skóra przybiera ziemiste zabarwienie, bądź też cechuje się nadmierną pigmentacją. Często występują zażółcone białkówki, nienaturalnie czerwone wargi i błona śluzowa jamy ustnej. Na ciele natomiast pojawiają się naczyniaki, a dłonie mogą być zaczerwienione. Charakterystycznym objawem u mężczyzn jest powiększenie gruczołów piersiowych oraz zanik owłosienia.
Najpopularniejsze objawy marskości wątroby
Marskość wątroby początkowo rozwija się bezobjawowo. Jednak im bardziej zaawansowane stadium, tym bardziej zaznaczone objawy. Początkowo występują niecharakterystyczne i przez to często bagatelizowane symptomy, do których należą uczucie ciągłego zmęczenia, bezsenność, świąd skóry oraz uczucie pełności po posiłkach, odbijanie, wzdęcia i osłabienie apetytu.
W zaawansowanym stadium marskości wątroby pojawiają się objawy, które wynikają ze znacznie ograniczonej zdolności tego narządu do pełnienia funkcji metabolicznych oraz nasilenia zaburzeń krążenia wrotnego. Wówczas pojawia się żółtaczka, bardzo często dochodzi do krwawień – przede wszystkim z nosa i dziąseł, występuje także tendencja do powstawania siniaków. Ponadto, bardzo charakterystyczne jest powiększanie się obwodu brzucha, co jest związane z występowaniem wodobrzusza. Nierzadko pojawiają się też zaburzenia psychiczne, które związane są przede wszystkim ze spowolnieniem, sennością, jadłowstrętem. Charakterystycznym objawem jest również obecność na twarzy, rękach i klatce piersiowej naczyniaków o gwiaździstym kształcie, tzw. pajączków wątrobowych. Z kolei na skórze brzucha, obecna jest rozszerzona sieć naczyń żylnych – tzw. głowa meduzy. Występują także pewne symptomy charakterystyczne dla płci – u kobiet dochodzi do nadmiernego owłosienia twarzy i przedramion oraz zaburzeń miesiączkowania, bądź też całkowitego braku miesiączki oraz bezpłodności. U mężczyzn natomiast powiększeniu ulegają gruczoły piersiowe, które mogą stać się bolesne, dochodzi do utraty owłosienia pachowego, spadku libido oraz zaniku jąder.
Marskość wątroby – co dalej?
Należy pamiętać, że marskość wątroby jest końcowym stadium wielu chorób wątroby o charakterze przewlekłym. Jest to stan poważny, który wymaga odpowiedniego leczenia pod okiem lekarza. Terapia marskości wątroby obejmuje przede wszystkim leczenie choroby podstawowej, a więc usunięcie czynnika, w wyniku którego dochodzi do nieodwracalnych zmian strukturalnych wątroby. Może to być odstawienie alkoholu, leku wpływającego destrukcyjnie na ten narząd, czy innej substancji działającej toksycznie. Kolejnymi celami terapii są zapobieganie postępowaniu włóknienia oraz zapobieganie wystąpieniu, bądź też leczenie powikłań, które już wystąpiły. Gdy terapia okazuje się nieskuteczna, niekiedy pojawia się konieczność przeszczepu wątroby.
Sprawdź też: Jak dbać o wątrobę?
Kategoria: Leki na wątrobę
Piśmiennictwo:
- Wawrzynowicz-Syczewska M. Marskość wątroby. Portal gastrologia.mp.pl
- Hartleb M.: Hepatologia – postępy 2013. Med. Prakt., 2014; 6: 28–37
mgr farm. Patrycja Jakimik Absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku.
NowaFarmacja.pl
Absolwentka Uniersytetu Medycznego w Białymstoku. Uczestniczy w licznych szkoleniach z zakresu opieki farmaceutycznej. Na co dzień pracuje jako farmaceuta w aptece, gdzie z pasją i zaangażowaniem dzieli się swoją wiedzą z pacjentami.