logo
Menu
Twój koszyk (0produktów)
Choroba kociego pazura: co powinieneś wiedzieć, aby chronić swoje zdrowie

Choroba kociego pazura: co powinieneś wiedzieć, aby chronić swoje zdrowie

Czas czytania: 4 minut
Komentarze: 0

Choroba kociego pazura jest bakteryjną chorobą zakaźną przenoszoną przede wszystkim przez młode koty. Do transmisji zakażenia dochodzi głównie na skutek zadrapania, bądź ugryzienia przez zwierzę. W większości przypadków choroba przebiega łagodnie i zwykle ustępuje samoistnie.

Spis Treści


Co to jest choroba kociego pazura?

Choroba kociego pazura to odzwierzęca choroba bakteryjna. Wywoływana jest przez bakterie Bartonella henselae, rzadziej Bartonella clarridgeiae. Do przeniesienia zakażenia na człowieka dochodzi wskutek zadrapania lub ugryzienia przez zwierzę-nosiciela. Chorobę przenoszą przede wszystkim młode kocięta, rzadziej psy, króliki i inne zwierzęta. Wśród zwierząt choroba przenoszona jest przez pchły. Nie jest możliwe przeniesienie choroby z pchły na człowieka. Przebycie choroby kociego pazura zapewnia długotrwałą odporność. Choroba ta częściej występuje w krajach o klimacie ciepłym i wilgotnym, jednak pojawia się na całym świecie. W Polsce najwięcej przypadków tej choroby obserwuje się jesienią i zimą. Choroba ta najczęściej dotyka dzieci do 15. roku życia.

Choroba kociego pazura – objawy?

Początek choroby często jest bezobjawowy. Niekiedy w miejscu zadrapania pojawia się grudka lub krostka. Po upływie 1 – 6 tygodni dochodzi do powiększenia okolicznych węzłów chłonnych. U większości chorych stopniowemu powiększeniu ulega pojedynczy węzeł chłonny. Najczęściej dochodzi do powiększenia węzłów chłonnych na szyi, pod pachami, podżuchwowych, wewnątrzbrzusznych, w dole łokciowym oraz w pachwinach. Powiększone węzły chłonne są tkliwe. U ok. 10% chorych dodatkowo występuje gorączka powyżej 39 st. C.

Zdarza się, że w przebiegu choroby kociego pazura dochodzi do zakażenia rozsianego. Wówczas ma miejsce zajęcie ośrodkowego układu nerwowego, pojawiają się ziarniniaki wątroby i śledziony, mogą występować drgawki oraz zmiany w kościach.

Chorobie kociego pazura mogą towarzyszyć objawy ogólne, takie jak ogólne osłabienie, zmęczenie, spadek apetytu i związana z tym utrata masy ciała, bóle gardła oraz powiększenie obwodowych węzłów chłonnych.

Ciężki przebieg choroby może prowadzić do wystąpienia powikłań, do których należą:

  • zropienie węzła chłonnego z wytworzeniem przetoki,
  • zespół Parinaud’a,
  • ślepota,
  • zapalenie mózgu,
  • zajęcie kości,
  • zapalenie wsierdzia.

ból węzłów chłonnych - choroba kociego pazura

Czy choroba kociego pazura jest zaraźliwa?

Choroba kociego pazura przenosi się w wyniku zadrapania lub ugryzienia przez młode koty, lub rzadziej przez psy, króliki i inne zwierzęta. Szacuje się, że ok. 30% kotów jest zakażonych bakterią, która u człowieka wywołuje chorobę kociego pazura. Nie jest jednak możliwe przeniesienie zakażenia z człowieka na człowieka.

Choroba kociego pazura u dziecka

Choroba kociego pazura najczęściej diagnozowana jest u dzieci do 15. roku życia. W większości przypadków choroba przebiega łagodnie i ustępuje samoistnie maksymalnie po 6 miesiącach. Po zastosowaniu antybiotykoterapii do wyleczenia choroby dochodzi znacznie szybciej. Najważniejszą metodą profilaktyki zakażenia jest unikanie zadrapania lub ugryzienia przez koty i kocięta.

Choroba kociego pazura w ciąży

Choroba kociego pazura u kobiet w ciąży może przebiegać z większą intensywnością. Nie dochodzi jednak do przeniesienia zakażenia przez łożysko na płód. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów należy zgłosić się do lekarza. Przed zastosowaniem jakichkolwiek leków w ciąży również warto uprzednio skonsultować się z lekarzem prowadzącym ciąże.

Choroba kociego pazura w ciąży

Choroba kociego pazura – leczenie

Nieleczona choroba kociego pazura ustępuje samoistnie w ciągu 2 – 6 miesięcy. Szybsze ustąpienie choroby możliwe jest po zastosowaniu antybiotyków. W leczeniu zakażenia wykorzystuje się antybiotyki z grupy makrolidów, doksycyklinę oraz ciprofloksacynę. Dodatkowo stosuje się leczenie objawowe, które obejmuje stosowanie leków o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym, takie jak paracetamol czy ibuprofen. W przypadku występowania wysokiej gorączki wspomagająco można również wykorzystać zimne okłady.

Na powiększone węzły chłonne zaleca się stosowanie wilgotnych gorących okładów. Niekiedy, jednak bardzo rzadko, konieczne jest nakłucie zropiałych węzłów chłonnych w celu opróżnienia ich z ropy. W pojedynczych przypadkach całkowicie usuwane są zajęte chorobowo węzły chłonne.


Bibliografia:

1. Kuchar E. Choroba kociego pazura. Portal mp.pl

2. Szaleniec J. Oleś K. Składzień J. Stręk P. Choroba kociego pazura – lekceważone schorzenie. Otolaryngologia Polska 2009, 63(3): 271-273

Avatar - Patrycja Jakimik - nowafarmacja.pl

Absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku.

Absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Uczestniczy w licznych szkoleniach z zakresu opieki farmaceutycznej. Na co dzień pracuje jako farmaceuta w aptece, gdzie z pasją i zaangażowaniem dzieli się swoją wiedzą z pacjentami.

Dowiedz się więcej...

Uwaga!
Artykuł nie stanowi porady medycznej, ani opinii farmaceuty lub dietetyka dostosowanej do indywidualnej sytuacji pytającego. Uzyskane informacje stanowią jedynie generalne zalecenia, które nie mogą stanowić wyłącznej podstawy do stosowania określonej terapii, zmiany nawyków, dawkowania produktów leczniczych, itp. Przed podjęciem jakichkolwiek działań mających wpływ na życie, zdrowie lub samopoczucie należy skontaktować się z lekarzem lub innym specjalistą, w celu uzyskania zindywidualizowanej porady.
Komentarze
Chcesz dodać coś od siebie?
Dodaj komentarz
Procedura zgłaszania Nielegalnych Treści i działania zgodnie z art. 16 Aktu o Usługach Cyfrowych: Na adres poczty elektronicznej apteka@nowafarmacja.pl dowolna osoba lub dowolny podmiot może zgłosić Usługodawcy obecność określonych informacji, które dana osoba lub dany podmiot uważają za Nielegalne Treści. Więcej informacji znajdziesz w naszym regulaminie.